Rüya:6

Sustum!   

 

göz açıp kapayıncaya kadarmış her şey

bu rüya yalanmış

 

Ya, gözlerimdeki yaş, Paramparça bu yaşam

savaş, açlık, sefalet ve barış

harcanan emek,  hayal olacakmış

anımsanmayan

 

bahar, sıcacık kumlar ve o sahil boyu

çiçekler, ateşböcekli geceler

yıldızlar falan filan

aşk yani sevgi yalan

 

e ben şimdi yazmaz mıyım, yazmaz mıyım ha böyle hayatın içine diye

sustum

 peki!

 

DüşGünlüğüm;

 

 

Issızdı; Yaprak kımıldamıyordu düşümde zaman geçmek bilmiyordu.

Bu esnada - tüm kara delikleri yutacak düğmeye basacak bir parmak aranıyor- yazan bir levha çarptı gözüme ve kıyamet koptu zannettim, kulaklarım fena halde uğulduyordu.

Güya;

Ağır bir savaş veriyormuş insanlık…

 

Rüya bu ya!

 

kıs kıs birinin güldüğünü sandım.

Çizdiğim birkaç resim dağılmış ortalığa. Merak ettim ne çizmişim diye,eğilip baktım.

- anne ve çocuk

- çocuk, aşk ve bahar

- hüzünler, hüzünler ve gökkuşağı

- Bir iki ayışığı

- sevinç gözyaşları

- paylaşılmış bir iki anı

- belki bir kır gezintisi

- mavi bir orman

- rüzgar

- ve papatyalar

vs..vs

sustum diye imza atmışım altlarına

peki diye eklemişim.

“Peki bu düşe ne gerek vardı?” diye soracağım düş kişisi de görünmüyordu etrafta, uyandım…

 

2010

 

(sedef Kandemir- 2007 de karalanan bir- iki şiircikten uyarlama düşler)